ملاقات با مرگ در غزه

با تشکر از سینا و کسرا

دست مریزاد به همت بامدادی

در مدت یک ماه اخیر مهمترین خبری که در سطح بین المللی مخابره شد و بیننده ها را پای تلویزیون هایشان میخکوب کرده بود،جنگ نابرابر مابین اسرائیل و نیروهای حماس در غزه بود.صرف نظر از اتفاقاتی که در میدان جنگ افتاد،حواشی این جنگ را به یکی از پر بیننده ترین   نبردهای تاریخ تبدیل کرد.وجود  اسرائیل و فلسطین در منطقه خاورمیانه و بسیاری عوامل پیدا و پنهان دیگر سبب شد تا بحث نبرد مابین این 2 نیرو بازتابی جهانی داشته باشد،تظاهرات عظیم در پایتختهای  کشورهای اسلامی و عربی، پایتختهای  مهم اروپایی همچون لندن و پاریس ،شهرهای مهم آمریکایی پاره ای از حواشی بود که همراه با پاره ای دیگر همچون قطع روابط دیپلماتیک  2 کشور آمریکای جنوبی با اسرائیل  و یا فرار سفیر اسرائیل ازاردن حواشی رسانه ای جنگ را به بالاترین حد خود رسانده بود.در وبلاگستان فارسی هم به طبع این اتفاقات سرو صدایی بر پا بود.بسیاری از وبلاگ نویسان در جهت حمایت از مردم غزه مطالبی نگاشتند و عده ای نیز مسائل را به خودسری های حماس و عدم توجه کافی حماس به حال و روز مردم غزه نسبت دادند.اما نکته ای که در پایان ماجرا غافل ماندعلت دلسوزی ما مردمان و ایرانیها  نسبت به این سلسله اتفاقات بود.من هم همچون بسیاری از شما در این مدت با دوستانم بحث زیادی  در مورد این اتفاقات داشتم و در نهایت به دلیل رسیدن به نتایج جالب بعد از چند روز تنبلی سعی کردم نتایج بحث ها را به صورت تر و تمیزی  ارائه کنم با این امید که شاید  همانطور که نتایج برای من جالب و مفید بود، برای شما نیز جالب و راهگشا در این چنین مسائلی باشد.پشاپیش درخواست دارم لطف کرده  و اگر حوصله به خرج داده و مطلب را خواندید حتما نظراتتان را چه موافق چه مخالف با دلیل بیان کنید تاایده های زیر پخته تر شوند.برای جلوگیری از ملال آور کردن مطلب آن را به 4 قسمت تقسیم کرده ام و از چهار منظر زیر بحث را بررسی خواهم کرد:

 

1.Mass Media یا لحاف ملانصرالدین

2.گذر تاریخ یا قلعه مالویل

3.حوزه نفوذ آدم یا <بیشین بینیم بااااا>

4.دیدگاه اومانیستی یا نیمه پر لیوان